پيشگفتار علاقهء تيموريان به تاريخ ، سبب پديد آمدن آثار فراوانى در اين زمينه شده است و به سبب همين آثار ، تاريخ اين دوره به اندازهء كافى شناخته شده است . تيمور خود مشوق تاريخ‌نويسان بود و دستور به نوشتن تاريخ‌هاى مختلفى داد كه اين موضوع در رشد تاريخ‌نويسى در اين دوره مؤثر بوده است ، چه تاريخ عمومى و چه تاريخ سلسله‌اى و چه تاريخ محلى . منتخب التواريخ اثر معين الدين نطنزى تاريخ عمومى مختصرى است از عهد آدم تا وفات تيمور و چند سالى بعد از او ؛ و ظاهرا مؤلف قسمت‌هاى قبل از عهد خود را از جامع التواريخ رشيدى يا مأخذ آن برداشته است . ليكن حوادث عصر خود يا نزديك به زمان خود را به تفصيل بيشتر پرداخته است و اين قسمت از كتاب كه در احوال امراى فارس و لرستان نوشته شده از مآخذ مهم اين دوره محسوب مىشود . چاپ فعلى منتخب التواريخ بر مبناى چاپ ژان اوبن ايران‌شناس فرانسوى است كه به چاپ قسمت مذكور اهتمام ورزيده است . تاريخ ملوك ايران جنوبى معاصر مغول ، تاريخ مغول ساكن منطقهء جنوبى روسيهء فعلى ، تاريخ مغول آسياى مركزى ، تاريخ سلسلهء سلاطين ايران پس از مغول و تاريخ تيمور . از مؤلف منتخب التواريخ شرح‌حال روشنى در دست نيست و فقط به وسيلهء خود كتاب ، اطلاعات مختصرى از او به دست مىآيد كه به گفتهء دولتشاه در دستگاه اسكندر بن عمر شيخ بن تيمور مىزيسته و اين كتاب را به نام او تأليف كرده است . اميرزاده اسكندر ، پسر عمر شيخ پسر امير تيمور گوركان ، به هنگام وفات امير تيمور ، حاكم همدان بود . پس از آن به شيراز نزد برادرش اميرزاده پير محمد رفت و پس از برادرش حكومت فارس را در دست گرفت . قلمرو حكومت او از فارس و